اثربخشی آموزش چشم انداز زمان بر مدیریت استرس و خودشناسی انسجامی در دانش آموزان غربت شهر تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی تربیتی / دانشکده روانس=شناسی/ دانشگاه علامه طباطبائی /تهران/ایران

2 گروه روانشناسی تربیتی. دانشکده روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی.

3 گروه سنجش و اندازه گیری. دانشکده روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی/تهران/ایران

10.22054/rjsw.2021.55231.432

چکیده

چکیده
چشم انداز زمان یکی از نظریات پرکاربرد در روانشناسی و مددکاری اجتماعی است. هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش بسته آموزشی چشم انداز زمان بر مدیریت استرس و خودشناسی انسجامی در دانش آموزان دختر غربت شهر تهران است. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گروه کنترل و پیگیری می باشد. جامعه آماری شامل دانش آموزان غربت شهر تهران است که در سال تحصیلی 99-1398 در پایه ششم ابتدایی تحصیل می باشد. تعداد 32 نفر از این دانش آموزان به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تک مرحله ای انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابتدا پرسشنامه های مدیریت استرس و خودشناسی انسجامی بین دانش آموزان توزیع شد سپس تعداد 32 نفر که کمترین نمره را کسب کرده بودند به عنوان نمونه انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه در معرض آموزش چشم انداز زمان قرار گرفت. در طول این مدت گروه کنترل هیچگونه آموزشی دریافت نکردند. یافته ها نشان داد آموزش بسته آموزشی چشم‌انداز زمان بر مدیریت استرس و خودشناسی انسجامی دانش‌آموزان غربت در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تأثیر داشت (001/0p <). نتایج پژوهش نشان می دهد آموش چشم انداز زمان روش موثری جهت بهبود مدیریت استرس و خودشناسی انسجامی در دانش آموزان دختر غربت شهر تهران است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Time Perspective Training on Cohesive Self-knowledge and Stress Management in Gypsy Students in Tehran

نویسندگان [English]

  • Maryam Davoodi
  • fariborz dortaj 1
  • hasan asadzadeh 2
  • ali delavar 3
1 educational psy chology departemant/ university of allame tabatabaee/ tehran/ iran
2 educational psychology, educative psychology. tehran city, university of allame tatabaee
3 deliberation and measuring/university of allame tabtabaee. tehran/ iran
چکیده [English]

Abstract
This study was conducted to evaluate the effectiveness of time perspective training on cohesive self-knowledge and stress management in Gypsy students in Tehran. The research method was semi-experimental pre-test-post-test with control and follow-up group. The statistical population of the study included 59 Gypsy students in Tehran who were studying in the sixth grade of elementary school in the academic year of 2019-2020. Thirty-two of these students were selected by targeted sampling and randomly divided into two groups (16 experiments and 16 controls). For this purpose, first the self-cognitive coherence questionnaires of Ghorbani et al (2008) and stress management of Wang et al (2007) were distributed among the mentioned students, then 32 people who had the lowest score were selected as the sample. The experimental group was exposed to the time perspective program for 10 meeting of 75 minute sessions. the control group received no training. In order to evaluate the stability measurement, the follow-up test group was followed up 2 months after the post-test run. . The results showed that the training of the time perspective training package had an effect on the self-awareness of the students of Gypsy in the post-test and follow-up stages (p < 0.001). Teaching time-saving eye training packages affected the stress management Gypsy students in the post-test and follow-up stages (p < 0.001). Based on the results of this study, it can be concluded that Gypsy students in Tehran have problems in the field of cohesive self-knowledge and stress management, in which time perspective training can be effective.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Time perspective
  • cohesive self-knowledge
  • Stress management
  • Gypsy students