دانشگاه علامه طباطبایی پژوهشنامه مددکاری اجتماعی 2476-6380 4 13 2017 11 22 The Effect of the Psychological-Social Empowering Model on the Mental Health of Women with Husbands with Chronic Mental Disease بررسی تأثیر الگوی توانمندسازی روانی – اجتماعی بر سلامت روان زنان دارای همسر بیمار روانی مزمن 37 71 10222 10.22054/rjsw.2017.10222 FA عفت بهاری دانشجوی دکتری مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران (نویسنده مسئول). غنچه راهب دکتری روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی وتوانبخشی مصطفی اقلیما استادیار مددکاری اجتماعی،دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی Journal Article 2018 11 06 <strong>Abstract</strong> <br />Empowering in social work is an intervention strategy for helping families that have risk factors in their mental health. This study evaluated the effect of an empowering model on improving the mental health of women with husbands who have chronic mental disease. In this experimental research study (pre-test, post-test and follow-up design with control group), 40 women whose husbands lived with chronic mental disease and were clients of Farshchian hospital in 2012 were selected and randomly assigned into experimental and control groups. The experimental group attended eight sessions of empowerment training and the control group received no intervention. The SCL-90 Questionnaire was used to gather information on the mental health of the participants. To examine significances, variance analyses (ANOVA) and Tukey tests were used. The findings indicated that the empowering modelhad a significant effect on the improvement of women’s mental health in the experimental group in comparison with the control group on the SCL-90-R Questionnaire (P=0/01) in both the posttest and follow-up. The empowering model for improving the mental health of women whose husbands had chronic mental disease was effective and could potentially improve the quality of life of both patients and their families. <br /><strong>Keywords:</strong> Empowering Model, Mental Health, Chronic Mental Disease, Social Work <strong>چکیده</strong><br /> <em>توانمندسازی در مددکاری اجتماعی به ‌عنوان یک استراتژی مداخله برای کمک به خانواده‌هایی است که عوامل خطرسازی در رابطه با سلامت روان آن‌ها وجود دارد. این پژوهش نیز به‌منظور بررسی تأثیر الگوی توانمندسازی روانی- اجتماعی در بهبود سلامت روان زنان دارای همسر بیمار روانی مزمن انجام شد. در این پژوهش نیمه تجربی (با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون ـ پیگیری و گروه کنترل)، 40 نفر از زنانی که همسرشان مبتلا به اختلالات مزمن روانی بوده و در سال 1391 در بیمارستان روانپزشکی فرشچیان همدان بستری گردیده‌اند، انتخاب و به شیوۀ تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل 20 نفره قرار گرفتند. گروه آزمایش در 8 جلسه توانمندسازی روانی-اجتماعی شرکت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها از طریق پرسشنامۀ سلامت روان </em><em>SCL-90-R</em><em> جمع‌آوری شد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس دومتغیری با اندازه‌گیری‌های مکرر روی یک متغیر و آزمون توکی استفاده شد.</em><br /> <em>نمره سلامت روان زنان دارای همسر بیماری روانی مزمن در گروه مداخله در آزمون </em><em>SCL-90-R</em><em> نسبت به گروه کنترل، در هر دو مرحله پس‌آزمون و پیگیری کاهش بیشتری (</em><em>p=0/01</em><em>) نشان می‌دهد. نتیجه این که استفاده از الگوی توانمندسازی در ارتقاء سلامت روان زنانی که همسران آن‌ها از اختلالات مزمن روانپزشکی در رنج‌اند مؤثر می‌باشد و بنابراین توانمندسازی با این الگو می‌تواند بالقوه منجر به بهبود سلامت هم در بیماران و هم اعضای خانواده آن‌ها گردد.</em><br /> <strong> </strong> https://rjsw.atu.ac.ir/article_10222_3f4bd1f117b18afa131c48de15486652.pdf